بالاترین میزان امید به زندگی

هر ساله گزارشی توسط برنامه توسعه سازمان ملل متحد منتشر می شود و در آن کشورها، در شاخص های مختلفی مانند شاخص های آموزشی، بهداشتی،اقتصادی، اجتماعی، محیط زستی، سیاسی و … مورد مقایسه قرار می گیرند.

یکی از شاخص‌های مهم جمعیتی که در ارزیابی وضع توسعه یافتگی کشورها و مناطق به کار می رود، امید به زندگی در بدو تولد است. آمارها نشان می دهد در پنج دهه گذشته، امید به زندگی در سطح جهان تقریبا 20 سال افزایش یافته و از 46/5 سال در سال های 1950 – 1955 به 60 سال در سال‌های 2000 -2005 رسیده است. بر اساس برآورد صندوق جمعیت سازمان ملل متحد، متوسط امید به زندگی در سطح جهان در سال 2008 برابر 67/4 سال و در ایران 71/3 سال بوده است. امید به زندگی در بین ایرانیان بر اساس گزارش سرشماری نفوس و مسکن سال 90 که از سوی مرکز آمار ایران ارائه شده، در طی 5 سال، اندکی رشد داشته، بطوریکه این شاخص برای مردان از 71 سال و یک ماه در سال 85 به 72 سال و یک ماه د رسال 90 و برای زنان از 73 سال و یک ماه به 74 سال و 6 ماه رسیده است

ایران، در ردیف کشورهایی است که بالاترین میزان امید به زندگی را دارند. بر اساس تحقیق جامعی که در مورد میانگین طول عمر و دلایل مرگ و میر جهانیان انجام شده، ایران جزء اندک کشورهایی است که در قیاس با سال 1990 بالاترین افزایش امید به زندگی را داشته است.

هفته نامه پزشکی لنست (The Lancet) چاپ انگلیس یک پژوهش گسترده منتشر کرده که در آن نشان می دهد امید به زندگی مردم جهان به طور متوسط 6 سال و 2 ماه افزایش یافته و از 65 سال و 3 ماه به 71 سال و 2 ماه رسیده است. داده های این تحقیق که با حمایت مالی بنیاد “بیل و ملیندا گیتس” انجام شده در دسامبر 2014 منتشر شد. بر این اساس میانگین امید به زندگی در جهان در 23 سال گذشته، همواره در مورد زنان بیشتر از مردان بوده است.

امید به زندگی یک شاخص آماری است که میانگین طول عمر در یک جامعه یا انتظار جمعیت هر کشور از افزایش طول عمر را نشان می دهد. هر چه شاخص های بهداشتی و همچنین درمانی بهبود یابد، امید به زندگی بیشتر می شود و برای همین این شاخص یکی از معیارهای سنجش پیشرفت و عقب ماندگی کشورهاست. امید زندگی زنان در همه جوامع چند سال (در کل جهان 4/5 سال ) بیشتر از مردان است.

در ایران امید به زندگی در زنان 81 و در مردان 76 و به طور میانگین 78 سال است. متوسط امید به زندگی زنان در جهان 74 سال است ولی امید به زندگی زنان در ایران بر اساس آخرین ارزیابی ها 7 سال بیشتر است. وضعیت امید به زندگی زنان در ایران نسبت به سال 1990 نیز بهبود چشمگیری یافته است. در این سالها امید به زندگی زنان ایرانی 11/2 سال اضافه شده است. این وضعیت در مورد مردان ایرانی نیز بهبود یافته، به طوری که از سال 1990 تا سال 2013 امید به زندگی مردان 11/8 سال افزایش داشته است. امید به زندگی در ایران در مقایسه با برخی کشورهای همسایه نیز بالاتر است، برای نمونه امید به زندگی در ایران 2 سال از ترکیه و امارات متحده عربی، 12 سال از پاکستان و 7 سال بیشتر از عراق است. اما نکته ای که مسئولان وزارت بهداشت باید به آن توجه کنند این است که در ایران و ترکیه که رفاه نسبی بیشتری وجود دارد، میزان بیماری های قلبی و عروقی بیشتر از کشوری مثل پاکستان و عراق گزارش می شود.

در حال حاضر ایران رتبه 106 جهان را با 72/06 سال را داراست در حالیکه میانگین جهانی 68/88 سال می باشد.

در سال های 1990 تا 2013 امید به زندگی در کشورهای در حال توسعه از 63 سال به 70 سال رسیده، در حالی که کشورهای توسعه یافته در این 13 سال از 74 به 79 سال رسیده اند. امید به زندگی در ایران در مقایسه با کشورهای در حال توسعه 8 سال بیشتر و یک سال از کشورهای توسعه یافته کمتر است.”
البته بعضی از مسئولین اعلام می کنند که آمار نرخ امید به زندگی در ایران متفاوت است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *